Hello, you have come here looking for the meaning of the word
kto. In DICTIOUS you will not only get to know all the dictionary meanings for the word
kto, but we will also tell you about its etymology, its characteristics and you will know how to say
kto in singular and plural. Everything you need to know about the word
kto you have here. The definition of the word
kto will help you to be more precise and correct when speaking or writing your texts. Knowing the definition of
kto, as well as those of other words, enriches your vocabulary and provides you with more and better linguistic resources.
Old Czech
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *kъto.
Pronunciation
Pronoun
kto m pers
- (interrogative) who
- (relative) who
- (indefinite) someone; anyone
Declension
Descendants
See also
References
Old Polish
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *kъto. First attested in the 14th century.
Pronunciation
Pronoun
kto m
- (interrogative, attested in Lesser Poland) who
1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter], Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 11, 4:Kto (quis) nasz gospodzin iest?- [Kto (quis) nasz Gospodzin jest?]
1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter], Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 38, 10:Zkarbi, a ne we, komu zgromadzi ie- [Skarbi, a nie wie, komu zgromadzi je]
- (indefinite, attested in Greater Poland) someone; anyone
1959 [1395], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 187, Poznań:Tedi wogewoda rzekl: Ya ne skaszuya, ale mne sza tako uidzi, bi kto mogl goscza sbicz lati, kto ne ma dzedziczstwa v szemi- [Tedy wojewoda rzekł: Ja nie skazuję, ale mnie się tako widzi, by kto mogł gościa zbyć laty, kto nie ma dziedzicstwa w ziemi]
Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa, page 125:Począly ygracz kazdy svoye ygra, ktora szye komv vydzala- [Poczęli igrać każdy swoję igrę, ktora sie komu widziała]
- (in a negated clause, attested in Greater Poland, Lesser Poland) no one, nobody
1959 [1398], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 360, Poznań:Jako to *swathczo, esze... kmecz ne wczinil gwalthu... ani kogo ranil- [Jako to śwadczę, eże... kmieć nie uczynił gwałtu... ani kogo ranił]
- (relative, somewhat indefinite, attested in Lesser Poland, Sieradz-Łęczyca, Greater Poland) who; someone
1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter], Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], page I Prol 13:Kto (qui) miluie pene psalmowe vstawiczne, ne mosze grzecha strogicz- [Kto (qui) miłuje pienie psalmowe ustawiczne, nie może grzecha strojić]
- (relative, adjectival, Masovia) who, which, what
1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 7:Konye gych podkomorzemv przerzeczonemv, pod kym bydlą, mayą bicz przidani dla vyni- [Konie jich podkomorzemu przerzeczonemu, pod kim bydlą, mają być przydany dla winy]
1930 [c. 1455], “Ex”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka), 14, 13:Bo Egipskye, kto (quos) nynye wydzyczye, ondzye wyøczey gich nye uszrzyczye na wyeky- [Bo ejipskie, kto[re] (quos) ninie (czy nynie) widzicie, ondzie więcej jich nie uźrzycie na wieki]
Declension
Declension of kto
|
singular
|
nominative
|
kto
|
genitive
|
kogo
|
dative
|
komu
|
accusative
|
kogo
|
instrumental
|
kim
|
locative
|
kim
|
Descendants
References
- Boryś, Wiesław (2005) “kto”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
- Sławski, Franciszek (1958-1965) “kto”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
- Bańkowski, Andrzej (2000) “kto”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “kto, chto”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
Polish
Etymology
Inherited from Old Polish kto.
Pronunciation
Pronoun
kto m pers
- (interrogative) who
- (relative) who
Noun
kto m pers
- (indefinite) someone
Declension
Declension of kto
|
singular
|
nominative
|
kto
|
genitive
|
kogo
|
dative
|
komu
|
accusative
|
kogo
|
instrumental
|
kim
|
locative
|
kim
|
vocative
|
kto
|
Derived terms
Further reading
- kto in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- kto in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “kto, chto”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- “KTO”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 30.03.2020
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “kto”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “kto”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “kto”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 613
Serbo-Croatian
Pronoun
kto (Cyrillic spelling кто)
- Obsolete form of tko.
Silesian
Pronunciation
- IPA(key): /ˈktɔ/
- Rhymes: -ɔ
- Syllabification: kto
Pronoun
kto m pers
- Alternative form of fto
Declension
Declension of kto
|
singular
|
nominative
|
kto
|
genitive
|
kogo
|
dative
|
kōmu
|
accusative
|
kogo
|
instrumental
|
kim
|
locative
|
kim
|
Further reading
Slovak
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *kъto, from Proto-Indo-European *kʷos, *kʷid, (compare *kʷis).
Pronunciation
Pronoun
kto
- who?
Declension
Declension of kto
|
singulare tantum
|
nominative
|
kto
|
genitive
|
koho
|
dative
|
komu
|
accusative
|
koho
|
locative
|
kom
|
instrumental
|
kým
|
Derived terms
References
- “kto”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2024