Inherited from Old Czech pokojný, from Proto-Slavic *pokojьnъ.
pokojný (comparative pokojnější, superlative nejpokojnější, adverb pokojně or pokojno)
singular | ||||
---|---|---|---|---|
masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | |
nominative | pokojný | pokojná | pokojné | |
genitive | pokojného | pokojné | pokojného | |
dative | pokojnému | pokojné | pokojnému | |
accusative | pokojného | pokojný | pokojnou | pokojné |
locative | pokojném | pokojné | pokojném | |
instrumental | pokojným | pokojnou | pokojným | |
plural | ||||
masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | |
nominative | pokojní | pokojné | pokojná | |
genitive | pokojných | |||
dative | pokojným | |||
accusative | pokojné | pokojná | ||
locative | pokojných | |||
instrumental | pokojnými |