Learned borrowing from Koine Greek εὐκατάστατος (eukatástatos, “well-fixed, firmly established”).[1] By surface analysis, ευ- (ef-) + κατάστα(ση) (katásta(si)) + -τος (-tos).
ευκατάστατος • (efkatástatos) m (feminine ευκατάστατη, neuter ευκατάστατο)
singular | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
nominative | ευκατάστατος (efkatástatos) | ευκατάστατη (efkatástati) | ευκατάστατο (efkatástato) | ευκατάστατοι (efkatástatoi) | ευκατάστατες (efkatástates) | ευκατάστατα (efkatástata) | |
genitive | ευκατάστατου (efkatástatou) | ευκατάστατης (efkatástatis) | ευκατάστατου (efkatástatou) | ευκατάστατων (efkatástaton) | ευκατάστατων (efkatástaton) | ευκατάστατων (efkatástaton) | |
accusative | ευκατάστατο (efkatástato) | ευκατάστατη (efkatástati) | ευκατάστατο (efkatástato) | ευκατάστατους (efkatástatous) | ευκατάστατες (efkatástates) | ευκατάστατα (efkatástata) | |
vocative | ευκατάστατε (efkatástate) | ευκατάστατη (efkatástati) | ευκατάστατο (efkatástato) | ευκατάστατοι (efkatástatoi) | ευκατάστατες (efkatástates) | ευκατάστατα (efkatástata) |
Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ευκατάστατος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευκατάστατος, etc.)