Ancient Greek ἀγαπητός (agapētós)
αγαπητός • (agapitós) m (feminine αγαπητή, neuter αγαπητό)
singular | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
nominative | αγαπητός (agapitós) | αγαπητή (agapití) | αγαπητό (agapitó) | αγαπητοί (agapitoí) | αγαπητές (agapités) | αγαπητά (agapitá) | |
genitive | αγαπητού (agapitoú) | αγαπητής (agapitís) | αγαπητού (agapitoú) | αγαπητών (agapitón) | αγαπητών (agapitón) | αγαπητών (agapitón) | |
accusative | αγαπητό (agapitó) | αγαπητή (agapití) | αγαπητό (agapitó) | αγαπητούς (agapitoús) | αγαπητές (agapités) | αγαπητά (agapitá) | |
vocative | αγαπητέ (agapité) | αγαπητή (agapití) | αγαπητό (agapitó) | αγαπητοί (agapitoí) | αγαπητές (agapités) | αγαπητά (agapitá) |
Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο αγαπητός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγαπητός, etc.)