προὔχων • (proúkhōn) m (feminine προὔχουσᾰ, neuter προὖχον); first/third declension
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | προὔχων proúkhōn |
προὔχουσᾰ proúkhousă |
προὖχον proûkhon |
προὔχοντε proúkhonte |
προὐχούσᾱ proukhoúsā |
προὔχοντε proúkhonte |
προὔχοντες proúkhontes |
προὔχουσαι proúkhousai |
προὔχοντᾰ proúkhontă | |||||
Genitive | προὔχοντος proúkhontos |
προὐχούσης proukhoúsēs |
προὔχοντος proúkhontos |
προὐχόντοιν proukhóntoin |
προὐχούσαιν proukhoúsain |
προὐχόντοιν proukhóntoin |
προὐχόντων proukhóntōn |
προὐχουσῶν proukhousôn |
προὐχόντων proukhóntōn | |||||
Dative | προὔχοντῐ proúkhontĭ |
προὐχούσῃ proukhoúsēi |
προὔχοντῐ proúkhontĭ |
προὐχόντοιν proukhóntoin |
προὐχούσαιν proukhoúsain |
προὐχόντοιν proukhóntoin |
προὔχουσῐ / προὔχουσῐν proúkhousĭ(n) |
προὐχούσαις proukhoúsais |
προὔχουσῐ / προὔχουσῐν proúkhousĭ(n) | |||||
Accusative | προὔχοντᾰ proúkhontă |
προὔχουσᾰν proúkhousăn |
προὖχον proûkhon |
προὔχοντε proúkhonte |
προὐχούσᾱ proukhoúsā |
προὔχοντε proúkhonte |
προὔχοντᾰς proúkhontăs |
προὐχούσᾱς proukhoúsās |
προὔχοντᾰ proúkhontă | |||||
Vocative | προὔχων proúkhōn |
προὔχουσᾰ proúkhousă |
προὖχον proûkhon |
προὔχοντε proúkhonte |
προὐχούσᾱ proukhoúsā |
προὔχοντε proúkhonte |
προὔχοντες proúkhontes |
προὔχουσαι proúkhousai |
προὔχοντᾰ proúkhontă | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
προὐχόντως proukhóntōs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|