From op (“up”) + kijken (“to look”).
Audio: | (file) |
opkijken
Conjugation of opkijken (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opkijken | |||
past singular | keek op | |||
past participle | opgekeken | |||
infinitive | opkijken | |||
gerund | opkijken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | kijk op | keek op | opkijk | opkeek |
2nd person sing. (jij) | kijkt op, kijk op2 | keek op | opkijkt | opkeek |
2nd person sing. (u) | kijkt op | keek op | opkijkt | opkeek |
2nd person sing. (gij) | kijkt op | keekt op | opkijkt | opkeekt |
3rd person singular | kijkt op | keek op | opkijkt | opkeek |
plural | kijken op | keken op | opkijken | opkeken |
subjunctive sing.1 | kijke op | keke op | opkijke | opkeke |
subjunctive plur.1 | kijken op | keken op | opkijken | opkeken |
imperative sing. | kijk op | |||
imperative plur.1 | kijkt op | |||
participles | opkijkend | opgekeken | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |